Η ιστορία του τμήματος βόλεϊ του ΠΑΟ ξεκινάει μετά το 1920 όταν το άθλημα ,που άρχιζε να αποκτά μεγάλη δημοτικότητα στις ΗΠΑ, έγινε γνωστό στην Ευρώπη, μέσω των αμερικανικών στρατευμάτων εν καιρώ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ποδοσφαιριστές και αθλητές στίβου συγκρότησαν τις πρώτες ομάδες πετοσφαίρισης. Μετά τη Γ.Σ. της 15ης Μαΐου 1924 όταν ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Παναθηναϊκός, η ομάδα βόλεϊ άρχισε να δίνει τα πρώτα της παιχνίδια, με αντιπάλους Πανιώνιο, Εθνικό Αθηνών και Πανελλήνιο. Το 1936 έγινε το πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στην Αθήνα, με νικήτρια την ΕΑ Πάτρας. Μετά την Κατοχή κατεβλήθη προσπάθεια επανασύστασης της ομάδας βόλεϊ η οποία το 1945 πήρε το πρωτάθλημα Κέντρου (Αθηνών) έχοντας για έδρα το ανοικτό γήπεδο που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Τσόχα και Β. Σοφίας, απέναντι απ’ το Ιπποκράτειο νοσοκομείο.
Το 1954 το γήπεδο καταστρέφεται για να «σηκωθεί» στη θέση του πολυκατοικία και η ομάδα ενοικιάζει ώρες προπονήσεων στο γήπεδο του εθνικού Αθηνών, χρησιμοποιώντας ως έδρας ένα υποτυπώδες χώρο εκεί που είναι σήμερα οι Θύρες 6-7 στη Λεωφόρο. Από την περίοδο 1956-57 ο ΠΑΟ αποκτά το πρώτο κλειστό γυμναστήριο στην Ελλάδα, που ο σημερινός έφορος της ομάδας μπάσκετ, Τάσος Στεφάνου, «βαφτίζει» (άκρως επιτυχημένα) «Τάφο του Ινδού», από την κινηματογραφική επιτυχία της εποχής που έκανε πάταγο στα σινεμά. Στην ομάδα αγωνίζονταν τότε οι Λάμπρου, Βαλλίδης, Αναστασίου, Μονφεράτος, Τζουμάνης, Λυκούρης, Τζώρτζης, Φωκάς, Ρασαλότζης, Τρύπος, Προσελέντης. Ο τίτλος του 1945 ήταν ο πρώτος, ακολούθησαν κι άλλοι τίτλοι Κέντρου, αυτοί του 1946 και του 1947, με τον ΠΑΟ να έχει σκληρό ανταγωνισμό με Εθνικό Αθηνών, Παγκράτι, Τρίτωνα, Μίλωνα, Έσπερο Καλλιθέας και Πανελλήνιο.
Τη δεκαετία του 50, ο σούπερ σταρ της εποχής ήταν ο Γιάννης Λάμπρου που παράλληλα ήταν μπασκετμπολίστας αλλά και πρωταθλητής στο άλμα εις ύψος. Ο Λάμπρου βοήθησε τα μέγιστα ώστε ο Σύλλογος να βάλει στην τροπαιοθήκη του τους τίτλους του 1952 και του 1950. Πολλοί παίκτες του ΠΑΟ (Λάμπρου, Βιέρρος, Ευταξίας) συγκρότησαν την πρώτη Εθνική ανδρών που το 1952 έδωσε το πρώτο διεθνές φιλικό με αντίπαλο τη Γαλλία στο Παρίσι. Η ενασχόληση του Αντώνη Μαντζεβελάκη με το τμήμα έφερε αλματώδη ανάπτυξη μιας κι ο κορυφαίος παράγοντας είχε όραμα που έφτανε στην δημιουργία μιας ομάδας η οποία θα κυριαρχούσε, όπως γινόταν τότε με το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ.
Τα τοπικά πρωταθλήματα του 1959 και του 1960 ήρθαν στη Λεωφόρο, ενώ το 1959 έγινε το καταστατικό των κανονισμών του βόλεϊ. Την ίδια χρονιά ιδρύθηκε και το τμήμα πετοσφαίρισης του Ολυμπιακού που βοήθησε στην ανάπτυξη ακόμα πιο έντονου ανταγωνισμού, ανάμεσα στους δύο συλλόγους.
Πηγή: leoforos.gr
Ετικέτες: Βόλεϊ. Ιστορία βόλεϊ.
