Οι «100» θρυλικές μορφές των γηπέδων
Από τον Μάθιους, τον Ντι Στέφανο και τον Πούσκας, στον Κρόϊφ,
τον Μαραντόνα και τον Πλατινί.
Του Γιάννη Διακογιάννη
Η ΠΡΩΤΗ μου γνωριμία με το λεγόμενο «ξένο ποδόσφαιρο», έγινε στο ξεκίνημα της δεκαετίας του ’50, όταν στην Αθήνα είχαν εμφανισθεί ομάδες από την γειτονική Γιουγκοσλαβία (Παρτίζαν, Ερυθρός Αστέρας, Βοϊβοντίνα), την Αυστρία (Αούστρια, Ραπίντ Βιέννης, Αντμίρα, Βίνερ) και την Γαλλία (Ρένς, Λίλ, Νίς). Ομάδες ισχυρές προερχόμενες από χώρες πιο προηγμένες ποδοσφαιρικά από την Ελλάδα, οι οποίες έδωσαν φιλικά παιχνίδια, όλα στην « Λεωφόρο» με Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και ΑΕΚ.
Τότε ήταν λοιπόν που από τους αλλοδαπούς ποδοσφαιριστές που γνώρισα, δύο ήσαν αυτοί που με εντυπωσίασαν από τεχνικής πλευράς και από ουσία στο παιχνίδι τους : ο επιβλητικός κεντρικός μέσος της Αούστρια, Έρνστ Όστβιρκ σε ρόλο οργανωτικό – επιτελικό και ο Γιουγκοσλάβος (με κροατικές ρίζες) επιθετικός Στέφαν Μπόμπεκ που μια δεκαετία αργότερα υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχημένος προπονητής στον Παναθηναϊκό τον οποίο οδήγησε την περίοδο 1963-64 αήττητο στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος. Δύο τεράστιες ποδοσφαιρικές μορφές στην εποχή τους. Ο φίλος Στέφαν Μπόμπεκ έφυγε από την ζωή, στα 87 του χρόνια, τον Αύγουστο του 2010.
ΟΤΑΝ βρέθηκα στο Παρίσι την περίοδο 1954-1960, είχα την μεγάλη ευκαιρία να γνωρίσω και να θαυμάσω έναν σημαντικό αριθμό μεγάλης κλάσης ποδοσφαιριστών. Άλλους τους παρακολούθησα «LIVE» βλέποντάς τους στο παρισινό γήπεδο «Πάρκ ντε Πρένς» και άλλους από την τηλεόραση που μετέδιδε, τότε, τα κυριότερα παιχνίδια των Παγκοσμίων Κυπέλλων του 1954 στην Ελβετία (το πρώτο παγκόσμιο κύπελλο που μετέδωσε η TV μέσω Γιουροβίζιον) και του 1958 στη Σουηδία. Και είδα τότε – και φυσικά θαύμασα – τους Ντι Στέφανο, Ντιντί, Πελέ, Γκαρίντσα, Χέντο, Μάθιους, Πούσκας, Σκιαφίνο, Γιασίν, Κοπά, Κουμπάλα, Νόρνταλ, Χιντεγκούτι, Λίντχολμ, Φοντέν, κ.λ.π. κ.λ.π. Ασφαλώς υπήρξα ιδιαίτερα τυχερός που μου δόθηκε η μοναδική αυτή ευκαιρία να γνωρίσω τόσους και τόσους χαρισματικούς ποδοσφαιριστές, στο ξεκίνημα της δημοσιογραφικής μου σταδιοδρομίας.
Σκέφθηκα λοιπόν, να παρουσιάσω τις «100 θρυλικές μορφές» του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, από το 1950 έως σήμερα. Επειδή όμως είναι τελείως αδύνατο να συγκρίνει κανείς ένα τερματοφύλακα με έναν επιθετικό παίκτη – όπως είναι αδύνατο και να συγκριθεί ένας δρομέας του στίβου με έναν άλτη ή έναν ρίπτη – η παρουσίαση των μεγάλων άσων θα γίνει για κάθε θέση της ομάδος. Να σημειώσω εδώ, ότι πρόκειται περί καθαρά προσωπικής άποψης και κρίσης, σύμφωνα με αυτό που έχω παρακολουθήσει γύρω από το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Αρχίζουμε λοιπόν:
Τερματοφύλακες
- Λεβ Γιασίν (ΕΣΣΔ – 1929)
- Γκόρντον Μπάνκς (Αγγλία – 1937)
- Λαντίσλαο Μαζούρκεβιτς (Ουρουγάη – 1945)
- Γκιούλα Γκρόσιτς (Ουγγαρία – 1926)
- Γιόσεφ Μάϊερ (Γερμανία – 1944)
- Πέτερ Σμάϊχελ (Δανία – 1963)
- Ντίνο Τζόφ (Ιταλία – 1942)
- Τζανλουΐτζι Μπουφόν (Ιταλία – 1978)
- Νέβες Ζίλμαρ (Βραζιλία – 1930)
- Ίκερ Κασίγιας (Ισπανία – 1981)
Δεξιοί Αμυντικοί
- Καφού (Βραζιλία – 1970)
- Τζάλμα Σάντος (Βραζιλία – 1929)
- Κάρλος Αλμπέρτο (Βραζιλία – 1944)
- Μπέρτι Φογκτς (Γερμανία – 1946)
- Κλάουντιο Τζεντίλε (Ιταλία – 1953)
- Μπράνκο Στάνκοβιτς (Γιουγκοσλαβία – 1921)
- Φιλ Νηλ (Αγγλία – 1951)
- Ταρτσίσιο Μπούρνιτς (Ιταλία – 1939)
- Τζουζέπε Μπέργκομι (Ιταλία – 1963)
- Έρικ Γκέρετς (Βέλγιο – 1954)
Κεντρικοί Αμυντικοί
- Φραντς Μπεκενμπάουερ (Γερμανία – 1945)
- Μπόμπυ Μούρ (Αγγλία – 1949)
- Ντανιέλ Πασαρέλα (Αργεντινή – 1953)
- Γκαετάνο Σιρέα (Ιταλία – 1953)
- Φράνκο Μπαρέζι (Ιταλία – 1960)
- Μπίλυ Ράϊτ (Αγγλία – 1924)
- Έρνστ Χάπελ (Αυστρία – 1925)
- Μπρούνο Πετσάϋ (Αυστρία – 1955)
- Φάμπιο Καναβάρο (Ιταλία – 1973)
- Λιλιάν Τυράμ (Γαλλία – 1972)
Αριστεροί Αμυντικοί
- Ρομπέρτο Κάρλος (Βραζιλία – 1973)
- Πάολο Μαλντίνι (Ιταλία – 1968)
- Νίλτον Σάντος (Βραζιλία – 1925)
- Τζασίντο Φακέτι (Ιταλία – 1942)
- Ρούουν Κρολ (Ολλανδία – 1949)
- Λάζλο Νόβακ (Τσεχοσλοβακία – 1930)
- Κένυ Σάνσομ (Αγγλία – 1958)
- Καρλ-Χάϊντς Σνέλινγκερ (Γερμανία – 1939)
- Αντόνιο Καμπρίνι ( Ιταλία – 1957)
- Αντρέας Μπρέμε (Γερμανία – 1960)
Μέσοι
- Έρνστ Ότσβιρκ (Αυστρία – 1926)
- Γιόζεφ Μπόζικ (Ουγγαρία – 1925)
- Κάρλος Ντούνγκα (Βραζιλία – 1963)
- Γιόζεφ Μάσοπουστ (Τσεχοσλοβακία – 1931)
- Μράϊαν Ρόμπσον (Αγγλία – 1957)
- Αντρέα Πίρλο (Ιταλία – 1979)
- Ρόϋ Κην (Ιρλανδία – 1971)
- Τσάβι Ερνάντες (Ισπανία – 1980)
- Στήβεν Τζέραρντ (Αγγλία – 1980)
- Γκέραρντ Χάναμπι (Αυστρία – 1929)
Επιτελικοί – Οργανωτές
- Ντιέγκο Μαραντόνα (Αργεντινή – 1960)
- Μισέλ Πλατινί (Γαλλία – 1955)
- Ντιντί (Βραζιλία – 1928)
- Ζινεντίν Ζιντάν (Γαλλία – 1972)
- Ριβάλντο (Βραζιλία – 1972)
- Τζάνι Ριβέρα (Ιταλία – 1943)
- Λόταρ Ματέους (Γερμανία – 1961)
- Λουίς Σουάρεθ (Ισπανία – 1935)
- Σόκρατες (Βραζιλία – 1954)
- Γκεόργκι Χάτζι (Ρουμανία – 1965)
Περιφερειακοί Επιθετικοί
- Πελέ (Βραζιλία – 1940)
- Φέρεντς Πούσκας (Ουγγαρία – 1927)
- Γιόχαν Κρόϊφ (Ολλανδία – 1947)
- Μπόμπυ Τσάρλτον (Αγγλία – 1937)
- Χουάν-Αλμπέρτο Σκιαφίνο (Ουρουγουάη – 1925)
- Ζίκο (Βραζιλία – 1953)
- Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή – 1987)
- Εουσέμπιο (Πορτογαλία – 1942)
- Ραούλ Γκονθάλεθ (Ισπανία – 1977)
- Ρομπέρτο Μπάτζο (Ιταλία – 1967)
Επιθετικοί Περιοχής
- Αλφρέδο Ντι Στέφανο (Ισπανία – 1926)
- Ρονάλντο (Βραζιλία – 1976)
- Μάρκο φαν Μπάστεν (Ολλανδία – 1964)
- Νάντορ Χιντεγκούτι (Ουγγαρία – 1922)
- Κένυ Νταλγκλίς (Σκωτία – 1951)
- Ρομάριο (Βραζιλία – 1968)
- Ούβε Ζέελερ (Γερμανία – 1936)
- Γκαμπριέλ Μπατιστούτα (Αργεντινή – 1969)
- Φλόριαν Άλμπερτ (Ουγγαρία – 1941)
- Γκέρντ Μύλερ (Γερμανία – 1945)
Δεξιοί Επιθετικοί
- Μανουέλ Γκαρίνσα (Βραζιλία – 1936)
- Στάνλεϋ Μάθιους (Αγγλία – 1915)
- Ρεμόν Κοπά (Γαλλία – 1931)
- Κέβιν Κήγκαν (Αγγλία – 1951)
- Λουίς Φίγκο (Πορτογαλία – 1972)
- Ρούουντ Γκούλιτ (Ολλανδία – 1962)
- Φίλιο Ζαϊρζίνιο (Βραζιλία – 1944)
- Γκρέκκορτς Λάτο (Πολωνία – 1950)
- Φράνκο Κάουζιο (Ιταλία – 1949)
- Κουρτ Χάμριν (Σουηδία – 1934)
Αριστεροί Επιθετικοί
- Όλεγκ Μπλαχίν (ΕΣΣΔ – 1952)
- Τζορτζ Μπεστ (Βόρ. Ιρλανδία – 1946)
- Κάρλ-Χάϊντς Ρουμενίγκε (Γερμανία – 1955)
- Ρομπέρτο Ριβελίνο (Βραζιλία – 1946)
- Ροναλντίνιο (Βραζιλία – 1980)
- Ντράγκαν Τζάϊτς (Γιουγκοσλαβία – 1946)
- Τιερύ Ανρύ (Γαλλία – 1972)
- Φρανθίσκο Χέντο (Ισπανία – 1933)
- Ράϊαν Γκίγκς (Ουαλία – 1973)
- Ρόμπυ Ρένζενμπρικ (Ολλανδία – 1947)
Ετικέτες: Οι «100» θρυλικές μορφές των γηπέδων.















